Archive | Payares, 2009

Televisiones autonómiques y guerra cultural

29 Pay

Fai unos díes tornó la eterna polémica del occidente asturianu:permitir les emisiones de la TVG o non.

D’un lláu,favoratibles a ello,atopamos a los espansionistes gallegos,sofitaos pola Xunta de Galiza (por qué me quies andrés…),y nel otru lláu,l’asturianismu,cola pasividá d’un PSOE,PP y parte d’IX,a los que paez que nun-yos importa esi tema.

Tornamos al emplegu de les televisiones autonómiques como instrumentu d’espansión cultural,pero n’Asturies la situación’tis pa riise por un llorar:d’un lláu tenemos l’intentu d’espansión de la cultura gallega cola TVG,y pel otru lláu ( y el más murniu),tenemos l’aculturización de la TPA,afitando la cultura oficial del estáu y marxinando la cultura asturiana,que queda arrequexadan’espacios marxinales de la programación.

Lo pior’tis que dientro de la cultura asturiana,la presencia na TPA de lo que podemos llamar “estaya occidental”’tis nula,simplemente nun esiste.Una televisión que cuando’twas un embrión diba ser un instrumentu de normalización llingüistica,y qu’anguaño ’tain’t más qu’una televisión residual,una mala copia de les televisiones estatales (evidentemente los medios nun son los mesmos),y que nun aporta nada distinto a los asturianos.

Ñegar que les televisiones autonómiques tan en manos de los respeutivos gobiernos ’tis de necios,y nel casu asturianu,ye una rialdá que vese perbién.

Si la TPA tuviere una estratexa de serviciu públicu,d’apurrir a los asturianos una televisión que puxe pola cultura propia,tendría qu’apostar pola llingua y cultura asturiana,pero si esa estratexa fore de calter más “comercial”,l’asturianu debería siguir teniendo un llugar protagonista na programación,porque tá visto que les audiencies de los programes en llingua asturiana son perbones.

Entos,¿por qué nun hai apueste por esos contenios? Pol control del gobiernu (¿Dalguién apurre otra desplicación?).

Como resultáu tenemos nel ocidente una guerra de la cultura gallega escontra la cultura oficial del gobiernu asturianu,marxinando y faciendo retroceder la cultura d’asturies,que’tis la del pueblu,anque nestos casos el pueblu’tis lo menos importante pa los gobiernos y demás interesaos n’esparder una determinada cultura.

Advertisements

10.000-ASTURIANU OFICIAL

26 Pay

URAS:Munches pallabres,pocos fechos

22 Pay

st1\:*{behavior:url(#ieooui) }

 

 

La Unión Renovadora Asturiana ñació nel añu 1998 tres l’enfrentamientu ente’l seutor del PP llideráu por Sergio marqués y el restu del partíu.

Ñació como una versión asturianista del PP,según ellos de centru y enfotaos en ser una alternativa a los partíos tradicionales,defendiendo la oficialidá y un mayor autogobiernu.

La realidá once años depués de la creación d’esi partíu’tis la que’tis:munches pallabres,pocos fechos.Fracasu políticu,eleutoral y que nun cuayó na sociedá,perdiendo votos eleición tres eleición y perdiendo militancia que tornaba pal PP,viendo’l fracasu d’un proyeutu que nun supo quitase’l pesu de tar mui enfotáu na persona  de Sergio Marqués.

Como yá dixi,quiciabes les señes principales d’esti partíu,y no que ta más separtáu del PP’tis la defensa de la oficialidá y un mayor autogobiernu,pero na práutica nin desendolquen nin desendolcaren nada (dientro de los sos medios) pa algamar un avance neses nin nes demñas estayes que faen a esti partíu dalgo distinto a los tradicionales.

Tamién hai que dicir delles coses positives:el gran esfuerzu que ficieren y faen por tar averaos al mundu nacionalista (Unión asturianista,cellebración del Día de la nación asturiana…),nun sé si por un enfotu de facer un xiru definitivu al asturianismu o como manera d’atopar votos.

Y’til equí un pequenu repasu a lo que foi y’tis l’intentu más seriu de la drecha asturianista d’organizase lloñe de la influencia del PP.

 Una pena que perdieren la guerra escontra’l xigante derechil…

Esconsonái

12 Pay

Fai unos díes espublizose un estudiu nel que taba recoyiu’l gráu d’identificación con España y con Europa nes distintes comunidaes autónomes.

El resultáu n’asturies foi’l siguiente:un 75% siéntese identificáu con España (los terceros menos identificaos) y un 43% con Europa (los menos identificaos del estáu español).

En primer llugar vese’l descontentu y desencantu de los asturianos pa con europa,dalgo qu’ anque’twas sabío surpriende nel porcentaxe (polo menos a min).

Otra de les conclusiones que se saquen’tis que’l mitu de que “los asturianos somos los más españoles”,alimentáu dende va munchos años pol nacionalismu español,queda desmontáu del too.Nun vamos ñegar qu’un 75% d’identificaos con España’tis muncho,pero somos los terceros menos identificaos del estáu,nada despreciatible si cuntamos con que nun tenemos llingua oficial y la nuesa identidá ta atapecida pol gobiernu.

Pero ’tain’t too bones noticies.Anque podamos ser optimistes pal futuru del nacionalismu asturianu,esos datos tamien amosa que nun avanzamos nada nel camín de coneutar cola sociedá:siguimos siendo un desastre nesi sentíu.

Hai un potencial pergrande esperando a ser aprofitáu,pero corremos el riesgu de perder a bona parte d’esi 25% si nun-yos damos una salida política real,seria y con puxu.

Pa ello la única solución’tis avanzar na xunidá d’aición,nel camín d’axuntar fuercies y trabayar toos xuntos nos nuesos oxetivos comunes.

Dirixentes nacionaliegos:esconsonái,dexái de lláu les engarradielles de corripa,trabayái pol movimientu con mentalidá nacional y decidíos a llevar alantre los enfotos que nos xunen a tolos nacionalistes asturianos y que son necesarios pa facer una Asturies meyor.

Esconsonái,o quedái dormíos pal restu la vida.Si escoyéis esa opción,dexái’l camin llibre a los que puxen’cause’l nacionalismu asturianu tenga futuru.Nun seyáis una torga,una muria,porque estes acaben siendo baltiaes en dalgún momentu.

Ye’l momentu pa ser los cabezaleros d’un proyeutu nacionaliegu con puxu o pa quedar a un lláu.

Dirixentes nacionaliegos:escoyéi,pero facéilo yá.

Cómo despertar a un alloriáu

4 Pay

Un díi pela mañana.Diba esti alloriáu,como’tis vezu,sentáu nel autobús y lluchando por nun dormise.Pa ello suel poner la radio anque llueu nun suela facé-y casu,pero ente’l suañu,los pensamientos y el falar de la xente que taba al lláu sentí daqué que me fizo despertar.

Taben falando de la fusión Cajastur-CCM y les declaraciones de los distintos llíderes politicos asturianos.Nel casu de la FSA les declaraciones foren dalgo asina como que la fusión’twas perimportante p’Asturies nel sentíu de que amosaba que’l tamañu ’tain’t una torga pa ser importantes y tener pesu dientru del estáu (evidentemente nun dixo estáu,ye una “adaptación”).

Hasta ehí too normal,anque tamién podia despertame qu’ún politicu de la FSA dixere unes pallabres tan sensates.Lo que de verdá llamome l’atención foron les pallabres de la periodista:”menos patriótiques son les declaraciones del portavoz d’Izquierda Xunida”.

Nun pensaba qu’esi discursu caracteristicu de la FSA tuviere siendo tan asumíu polos medios o pola sociedá,y que’l fechu d’aspirar a ser daqué importante dientru del estáu español yá’tis ser patrióticu pa dalgunos.

Ehí vemos los bonos resultaos d’esi enfotu de la FSA por enllazar la pallabra asturies cola pallabra españa,o referise a asturies como rexón en llugar d’autonomía,por nun falar de los sos plantegamientos y polítiques.

Y non,nun taba escuchando la COPE malpensaos…